Theo Baker, bu bahar Stanford Üniversitesi'nden mezun olurken çoğu öğrencinin sahip olmadığı bir başarı elde etti: kitap anlaşması ve Pulitzer Ödülüne eş değer George Polk Ödülü. Yakında yayınlanacak "How to Rule the World: An Education in Power at Stanford University" (Dünyayı Nasıl Yönetirsin: Stanford Üniversitesi'nde İktidar Eğitimi) adlı kitabı, üniversitenin girişimcilik kültürünün karanlık yanlarını ortaya çıkarıyor.
Baker'ın kitaptan yapılan alıntıları incelendiğinde, Stanford'da girişimciliğin yalnızca bir hedef değil, tamamı içselleştirilmiş bir baskı haline geldiği görülüyor. Kitapta yüzlerce kişiyle görüşen Baker, "Stanford içindeki Stanford" olarak nitelendirilen gizli dünyayı anlatıyor. Bu dünya davet-yalnız bir ortam: risk sermayesi girişimcileri 18 yaşındaki öğrencileri ağırlarken, "ön fikir" aşamasında yüzbinlerce dolar fon dağıtılıyor ve mentörlük ile istismarın sınırı belirsiz kalıyor.
Baskı Sistemi Tamamen İçselleştirildi
Yıllar önce Stanford öğrencileri bu baskıyı dışarıdan hissediyorlardı. Günümüzde ise öğrenciler kampüse gelmeden başarı ve girişimcilik beklentisini içselleştirmiş olarak geliyorlar. Üniversitesinin efsanevi startup dersi öğretmeni Steve Blank, Stanford'ı "yatılı bir inkübatör" olarak tanımlıyor. Bu açıklama övgü değil, açık bir eleştiri.
Girişimcilik hayali, öğrencilerin sıradan yaşam hedeflerini ortadan kaldırıyor. Ailelerle zaman geçirmek, ilişkiler kurmak, erken yetişkinliğin diğer miladları çoğunlukla feda ediliyor. Statüsü yüksek bir girişimci, yirmi beş yaşında muazzam miktarda para toplamış olabilir ve pazarlamadan cap table dinamiklerine kadar her şeyi bilir. Ancak aynı zamanda ailesinden uzak, tarihçe oluşturma imkanından yoksundur ve bu hızdan vazgeçme şansı yoktur.
Sistem Sonuçlarının Maliyeti
Baker'ın kitabı, bu sistemin yalnızca dolandırıcılık (ki bu yaygın ve büyük ölçüde cezasız) şeklinde değil, kişisel maliyetler de dahil olmak üzere daha derinlemesine sorunlarını vurguluyor. Oluşturulmayan ilişkiler, ertelenen yaşam hedefleri ve istatistiksel olarak neredeyse kesin başarısızlık beklentisinin karşısında ödün verilen normal genç yetişkinlik, bu kurumun gerçek masrafıdır.
