Üzerimizde iz bırakan 9 şey

Yıkanırsın geçer... Çocukken bizi hiç rahatsız etmeyen kirlenmek, üstümüzü kirletmek büyüdükçe korkulu rüyamız haline geldi. Hayatı fazla ciddiye almıyor muyuz sizce de?

Önlüklerimizin, gömleklerimizin manşetlerinin yapışık ikiziydi kurşun kalem isi. Sevgili gibi bir dakika ayrı kaldıkları görünmezdi. Bizim ise pek de umurumuzda olduğu söylenilemez, ne de olsa herkesin gömleği aynı renkti.

Hepizin yetişemedik parmak boyasına. Bizim zamanımızda yoktu bunlardan ama sulu boyalarımız, pastellerimiz, son zamanda da guaj boyalarımız vardı. Biz de boyardık resim defterimizle birlikte yüzümüzü.

Köy çocuğuyduk biz, bahçelerimizde ağaçlarımız vardı. Geldi mi zamanı, dalıverirdik duta, eriğe, vişneye, kimse de karışmazdı. Üstümüz başımız kan kırmızı dönsek de eve, annelerimiz telaşlanmazdı.

Koşuşturup o kadar yorulduktan sonra, bakkal olurdu ilk durağımız. Meyve sularını kafaya dikerdik de bizden çok üstümüz içerdi elimizdekini. Susamasak bile sırf kutusunu şişirip patlatmak için aceleyle içerdik.

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.